การพิพากษาหน้าพระที่นั่งสีขาว

พระคริสต์ประทับบนพระที่นั่งในพระสิริอันเจิดจ้าเหนือบันไดสีทอง รายล้อมด้วยเมฆ เหล่าทูตสวรรค์ และบันทึกแห่งสวรรค์ที่ถูกเปิดออก ร่างมนุษย์ผู้โดดเดี่ยวคนหนึ่งยืนอยู่ที่เชิงทางขึ้น เผชิญหน้ากับพระที่นั่งอันสว่างโชติช่วงซึ่งหนังสือทั้งหลายถูกเปิดออกเพื่อการพิพากษาครั้งสุดท้าย ม้วนหนังสือที่คลี่ออกเป็นสัญลักษณ์ของบันทึกอันศักดิ์สิทธิ์แห่งการกระทำและสิทธิอำนาจแห่งคำพิพากษาของพระเจ้า ขณะที่พระที่นั่งสีขาวชี้ถึงความบริสุทธิ์และความชอบธรรมอันสมบูรณ์ขององค์ผู้พิพากษา ฉากนี้อ้างอิงโดยตรงจาก Revelation 20 ซึ่งคนตายยืนอยู่ต่อพระพักตร์พระเจ้าและถูกพิพากษาตามสิ่งที่เขียนไว้ในหนังสือทั้งหลาย จุดเน้นทางภาพมิใช่ความขัดแย้งบนโลก แต่เป็นความรับผิดชอบนิรันดร์ ทุกชีวิตถูกนำเข้าสู่ความสว่างแห่งการทรงสถิตของพระเจ้า และมีเพียงสิ่งที่อยู่ในหนังสือแห่งชีวิตของพระเมษโปดกเท่านั้นที่คงอยู่